Eva van Velzen - there is no place like home (2025)
In de drukte en zwaarte van het repetitieve alledaagse zoekt Van Velzen naar lichtheid, ruimte en het niets. Deze voorspelbare alledaagsheid werd de afgelopen maanden echter ruw verstoord, waardoor de rauwe kanten van de realiteit naar binnen drongen. In haar recente werk staat de absurditeit van haar thuis centraal: een situatie waarin de verhuurder nalatig is, krakers het appartementencomplex bezetten en bewoners zich onveilig voelen in hun eigen huis. Van Velzen reflecteert op de vervreemding en onzekerheid die ontstaat wanneer het idee van 'thuis' wordt verstoord door externe invloeden.
In the hustle and heaviness of the repetitive everyday life, Van Velzen seeks lightness, space, and nothingness. However, this predictable everydayness was rudely disrupted in recent months, exposing the raw edges of reality. In her recent work, the absurdity of her home takes center stage: a situation where the landlord is negligent, squatters occupy the apartment complex, and residents feel unsafe in their own homes. Van Velzen reflects on the alienation and uncertainty that arise when the concept of 'home' is disturbed by external influences.
